کاخ شیروانشاه باکو

23 فروردین 1399 ساعت :23:40 207
شیروانشاهان منطقه ای را که اکنون تقریبا 700 سال با نام آذربایجان شناخته می شود ، اداره می کردند و این کاخ را بنا کردند.

 

در بیشتر دوران سلطنت که از سال 861 شروع شده است ، شاهان پایتخت خود را در ساخته اند ، در این مدت حاکمان کاخ شیروانشاه دیوارهای دژ دفاعی در اطراف شهر ساخته شده اند و در آن ها زندگی کردند .قسمتهای مختلفی در کاخ وجود داشت که شامل یک اتاق برای ملاقات با میهمانان ، چندین مقبره ، یک مسجد و حمام بود. امروزه از قسمت های اصلی کاخ به عنوان موزه در تور باکو استفاده می شود و مواردی را نشان می دهد که در قرون وسطایی در جمهوری آذربایجان مورد استفاده قرار می گرفت و بخش اعظم کاخ مرمت شده است ، زیرا پس از بازگشت شیروانشاهی ها به شماها ، و به ویژه هنگامی که جنگ در سال 1918 وارد باکو شد ، آسیب های گسترده ای صورت گرفت.

وقتی برای اولین بار وارد کاخ شیروانشاه می شوید ، حیاط پذیرایی وجود دارد که با گیاهان و درختان اطراف حوضچه پر شده است. در دیوار مقابل ورودی ، سوراخ گلوله ای وجود دارد که از جنگ در روزهای بی قانونی در سال 1918 خارج شده است. این نمایشگاه در داخل کاخ ، از طریق سالن اصلی انتظار و اتاق پذیرایی ، که بیشتر از دکوراسیون اصلی آنها محروم شده است ، ادامه دارد. وقتی روس ها در سال 1920 آمدند ، بهترین سرامیک ها و شاهکارهای خود را به موزه های روسیه در سن پترزبورگ و مسکو بردند. امروزه فقط در خود کاخ شیروانشاه ماکت هایی وجود دارد ، به علاوه نمایشگاه های مختلفی در مورد تاریخ سلسله شیروانشاه و چهره های مشهور تاریخی ، مانند غول ادبی نظمی گنجوی.

با حرکت به خارج از کاخ اصلی ، دیوانخانا وجود دارد ، که بخشی از آن ساخته شد که شیروانشاهان پیش از پیشروی ارتشهای فارسی در سال 1500 از باکو گریختند. این مکان می توانست برای بحث در مورد قوانین جدید یا تجارت طراحی شده باشد ، یا می تواند یک فضای مذهبی باشد یا مقبره هیچ کس واقعاً نمی داند ، گرچه تقارن زیبا و قوس های برازنده باعث ایجاد مکانی آرام می شود. بسیاری از قسمت های تزئینات ناتمام مانده است ، هرچند حکاکی های بسیار خوبی وجود دارد که شامل درختان محلی ، مانند درختان انجیر است. در سال 1920 ، ارتش های روسی از دیوانخانا به عنوان پادگان استفاده کردند (در حقیقت کل سربازان مستقر در کاخ) و کسانی که در اینجا ماندند ، گرافیتی را با نام خود به جا گذاشتند. در زیر دیوانخانا تونل هایی وجود دارد که بیشتر آنها برای ذخیره سازی مواد غذایی مورد استفاده قرار گرفته است ، اما حداقل یکی از آنها بیشتر ادامه دارد.

در پشت کاخ شیروانشاه یک فضای نمایشگاهی ، چندین مقبره ، یک مسجد و یک حمام قرار دارد. خانه های نمایشگاهی گسترده از قلعه باییل ، ​​که از آن برای دفاع از بندر باکو استفاده می شد تا اینکه سطح دریا تغییر کرد و قلعه زیر آب فرو رفت ، تا قرن ها فراموش شود. برخی از قسمت های قلعه گودبرداری شده است ، از جمله بخش های طولانی از متن به زبان عربی و فارسی که برای تزئین قسمت بالا استفاده می شده است. این تزئینات متن اکنون حیاط پشت کاخ ، در نزدیکی دروازه مورود را خط می کند.

در پایین تپه ورودی های مسجد و مقبره خانوادگی قرار دارد. در بین این دو مکان یک درخت پسته وجود دارد که با وجود قدمت قرن ها ، اما هنوز هم اوت میوه های رسیده تولید می کند. این مسجد به گونه‌ای آکوستیک کاملی طراحی شده بود که صدای امام را هم در بخش آقایان و هم در بخش زنان به وضوح می شنید. سوراخ ها و محفظه های مخصوصی ساخته شده بودند که برای جذب امواج صوتی در دیوارها قرار داشتند ، و یک گذر خمیده بین بخش آقایان و بخش زنان وجود داشت که اجازه عبور صداها را می داد ، اما این دو جنس را هنگام نماز خواندن از دیدن یکدیگر باز داشتند. فضاهای بزرگ در دیوارها (از جمله طبقه دوم تا حدی پنهان) نیز برای پنهان کردن طلاها هنگام ورود ارتشهای مهاجم مناسب بود ، زیرا مساجد مقدس هستند و سربازان آنها را دست نخورده رها می کنند.

مقبره خانوادگی شیروانشاه برای اولین بار برای نگهداری بقایای خانواده هلیل الله ساخته شد. حلی الله از سال 1417 تا 1465 حكومت كرد ، دوم از سه شاه برای زندگی در كاخ شیروانشاه. همانطور که کتیبه موجود در بیرون توضیح می دهد ، مادر او اولین کسی بود که در آرامگاه دفن شد. نام معمار نیز در جلوی مقبره نوشته شده است اما با پیچ و تاب. از آنجایی که قرار نبود معمار نام خود را روی ساختمان ها بگذارد ، مجبور شد خلاقیت بیشتری کسب کند. نام او به خط عربی با طرح اشک ریخته شده است ، اما به عقب ، بنابراین فقط با یک آینه قابل خواندن است. در داخل مقبره حدود هفت قبر وجود دارد ، از جمله حلیله و فرزندانش علاوه بر مادرش.

پایین ترین قسمت کاخ شیروانشاه آنقدر پایین تپه است که برای قرن ها در واقع در زیر زمین قرار داشت. حمام بخش مهمی از زندگی کاخ بود ، اما پس از ترک شاهها ، آن را به هم ریخت و سرانجام در زیر زمین دفن شد و به فراموشی سپرده شد. کاوش های باستان شناسی بعداً اتاقهای حمام را دوباره کشف کردند ، با لوله های مسی که آب و مخازن بزرگ برای گرم کردن آن آورده است. این حمام برای زندگی اجتماعی بسیار مهم و حیاتی بود ، و زنانی که برای ترتیب ازدواج و نشان دادن موقعیت های اجتماعی گردآوری می شدند ، و مردان قبل از عروسی و اجتماع جمع می شدند.

تور های مرتبط :

امتیاز 5 از 5 | از بین 207 امتیاز دهنده به کاخ شیروانشاه باکو

نظرات کاربران

شما می توانید نظر خود را برای ما بنویسید

تور های ویژه باکو

مشاهده بیشتر

جاذبه های باکو

مشاهده بیشتر

سفر نامه باکو

مشاهده بیشتر

هتل های باکو